Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2009

2

Ήρθε η ώρα να σου συστηθώ..


Έχω κοιμηθεί σε ένα δέντρο σε μια παραλία που δεν την ήξερα από πριν κ που την βρήκα οδηγώντας για ώρες μόνος μου με το αμάξι χωρίς προορισμό. Κ όταν ξύπνησα έκλαψα χωρίς δάκρυα..
Έχω μείνει ακίνητος στην άκρη του κρεββατιού κοιτώντας το ρολόι του κινητού για να πάρω ένα μήνυμα που ποτέ δεν ήρθε. Είχε ζέστη έξω και εγώ κρύωνα, κρύωνα πολύ..
Φαντάζομαι χάδια, αγκαλιές και αγγίγματα που δεν έχουν συμβεί κ όσο τα φαντάζομαι τόσο πιο πολύ χαμογελώ..Μην ακούς τι λένε, το χαμόγελο δεν είναι μόνο ένδειξη χαρωπής διάθεσης..είναι και η ειρωνεία απέναντι στον εαυτό σου, σε ό,τι δεν έχεις εκείνη τη στιγμή..
Έχω κοιτάξει τη θάλασσα αμέτρητες φορές γιατί την κοιτούσα μαζί της..
Έχω αγγίξει κορμιά που δεν τα ποθούσα, έχω ποθήσει μάτια που δεν είχαν καμιά έκφραση, έχω κάνει έρωτα που δεν τον γούσταρα, έχω πιει τόσο πολύ που δεν άντεχα άλλο και όμως συνέχιζα..
Έχω παρακαλέσει με τα λόγια και τα μάτια για μια αγκαλιά και μου την αρνηθήκανε, έχω νιώσει την ανάγκη για μια κρύα αγκαλιά από το φόβο να μην πάρω αγκαλιά τον εαυτό μου μόνος μου..
Και να'μαι εδώ απέναντι σου..Και αν δεν καταλάβεις αυτά που σου έγραψα, ίσως είναι μάλλον γιατί δεν το ήθελες..
Αν ναι, έλα εδώ..κ γύρνα το νόμισμα..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου