12

Πάλι δεν ανάβει... Και το έχω ανάγκη τόσο πολύ..

Μην ανησυχείς, δε θα σε ξυπνήσω..Φτάνει που κοιμάσαι εσύ..Έχω τόσες μέρες αυπνίας και εσύ δε κατάλαβες ούτε ένα λεπτό από αυτές..Δε σε κατηγορώ..δεν θέλεις να σκέφτεσαι κάτι άσχημο πλέον..Έχεις ζήσει αρκετά και δεν αντέχεις άλλη σφυριά...

Τα πόδια μου τρέμουν από τη κούραση..τα βλέφαρά μου συναντούν το δέρμα κάτω από τα μάτια και είναι σα να πληγώνουν..

Είμαι 12 μήνες εδώ...έτσι πιστεύω και έτσι πλασάρω τον εαυτό μου..πολλές φορές τον έχω πείσει..όμως η αυπνία με έχει λυγίσει και δε με αφήνει να υποκριθώ στο τζάμι της νύχτας..

Μου είχες πει να φύγω όταν δεν θα αντέχω άλλο να σε αγαπάω...

Και εγώ σου λέω πως μένω όχι γιατί είμαι εδώ αλλά γιατί δεν ξέρω ποιο είναι το αλλού..

Το να μείνεις πολλές φορές δε σημαίνει πως αγαπάς...

Αντίο (και ας μη στο έχω πει ακόμη)